Exam Details
CTET SEP PAPER 2 LANGUAGE-1 2016
Review the key details, then start the test when you are ready. You can also open the full package to see related papers.
Questions
30
Duration
180 mins
Package
CTET & State TET Exams - Previous Year Papers
Paper pattern & analysis
Filter this paper by subject, topic or subtopic. Every graph updates from the selected questions.
Topic distribution
Subtopic distribution
Difficulty distribution
30questions
Medium
15
50%
Easy
9
30%
Hard
6
20%
Question type distribution
30questions
Multiple Choices
30
100%
Instructions
Demo Instruction
Syllabus
Sample
Sample questions from this paper
Questions are selected across the paper subjects wherever the paper contains that variety.
2016 · Unclassified
CTET SEP PAPER 2 LANGUAGE-1 2016
सूचनाः अधोलिखितं श्लोकान् पठित्वा प्रश्नान् विकल्पात्मकोत्तरेभ्य: उचिततमम् उत्तरं चित्वा लिखत |
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
राजपुत्र:' इति समस्तपदस्य विग्रहो भवति
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
राजपुत्र:' इति समस्तपदस्य विग्रहो भवति
2016 · Unclassified
CTET SEP PAPER 2 LANGUAGE-1 2016
सूचनाः अधोलिखितं श्लोकान् पठित्वा प्रश्नान् विकल्पात्मकोत्तरेभ्य: उचिततमम् उत्तरं चित्वा लिखत |
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
अनुच्छेदेSस्मिन् 'वनम्' इति पदस्य पर्याय: प्रयुक्त:
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
अनुच्छेदेSस्मिन् 'वनम्' इति पदस्य पर्याय: प्रयुक्त:
2016 · Unclassified
CTET SEP PAPER 2 LANGUAGE-1 2016
सूचनाः अधोलिखितं श्लोकान् पठित्वा प्रश्नान् विकल्पात्मकोत्तरेभ्य: उचिततमम् उत्तरं चित्वा लिखत |
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा धूर्त: श्रृगाल: कथमाह?
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा धूर्त: श्रृगाल: कथमाह?
2016 · Unclassified
CTET SEP PAPER 2 LANGUAGE-1 2016
सूचनाः अधोलिखितं श्लोकान् पठित्वा प्रश्नान् विकल्पात्मकोत्तरेभ्य: उचिततमम् उत्तरं चित्वा लिखत |
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
अनुच्छेदानुसारेण शास्त्रे का श्रूयते
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
अनुच्छेदानुसारेण शास्त्रे का श्रूयते
2016 · Unclassified
CTET SEP PAPER 2 LANGUAGE-1 2016
सूचनाः अधोलिखितं श्लोकान् पठित्वा प्रश्नान् विकल्पात्मकोत्तरेभ्य: उचिततमम् उत्तरं चित्वा लिखत |
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
नष्ट:' इति पदं कस्मिन् अर्थे अत्र प्रयुक्त: ?
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
नष्ट:' इति पदं कस्मिन् अर्थे अत्र प्रयुक्त: ?
2016 · Unclassified
CTET SEP PAPER 2 LANGUAGE-1 2016
सूचनाः अधोलिखितं श्लोकान् पठित्वा प्रश्नान् विकल्पात्मकोत्तरेभ्य: उचिततमम् उत्तरं चित्वा लिखत |
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
शीघ्रम्' इति पदस्य विलोमपदं भवति
अस्ति देउलाख्यो ग्राम: | तत्र राजसिंह: नाम राजपुत्र: वसति स्म | एकदा केनापि आवश्यककार्येण तस्य भार्या बुद्धिमती पुत्रद्वयोपेता पितुर्गृहं प्रति चलिता | मार्गे गहनकाले सा एकं व्याघ्रमागच्छन्तं दृष्ट्वा धाष्टर्यात् पुत्रौ चपेटया प्रहृत्य जगाद - "कथमेकैकशो व्याघ्रभक्षणाय कलहं कुरूथ: ? अयमेकस्तावद्विभज्य भुज्यताम् | पश्चाद् अन्यो द्वितीय: कश्चिल्लक्ष्यते" | इति श्रुत्वा व्याघ्रमारी काचिदियमिति मत्वा व्याघ्रो भयाकुलचित्तो नष्ट: |
निजबुद्ध्या विमुक्ता सा भयाद् व्याघ्रस्य भामिनी |
अन्योSपि बुद्धिमॉल्लोके मुच्यते महतो भयात् ||
भयाकुलं व्याघ्रं दृष्ट्वा कश्चित् धूर्त: श्रृगाल: हसन्नाह - "भवान् कुत: भयात् पलायित:" ?
व्याघ्र: - गच्छ, गच्छ जम्बुक! त्वमपि कञ्चिद् गूढप्रदेम् | यतो व्याघ्रमारीति या शास्त्रे श्रूयते तयाहं हन्तुमारब्ध: परं गृहीतकरजीविको नष्ट: शीघ्रं तदग्रत: |
श्रृगाल: - व्याघ्र! त्वया महत्कौतुकम् आवेदितं यन्मानुषादपि विभेषि?
व्याघ्र: - प्रत्यक्षमेव मया सात्मपुत्रावेकैकशो मामत्तु कलहायमानौ चपेटया प्रहरन्ती दृष्टा |
जम्बुक: - स्वामिन्! यत्रास्ते सा धूर्ता तत्र गम्यताम् | व्याघ्र! तव पुन: तत्र गतस्य सा सम्मुखमपीक्षते यदि, तर्हि त्वया अहं हन्तव्य: इति |
व्याघ्र: - श्रृगाल! यदि त्वं मां मुक्त्वा यासि तदा वेताप्यवेला स्यात् |
जम्बुक: - यदि एवं तर्हि मां निजगले बद्ध्वा चल सत्वरम् | स व्याघ्र: तथाकृत्वा काननं ययौ | श्रृगालेन सहितं पुनरायान्तं व्याघ्रं दूरात् दृष्ट्वा बुद्धिमती चिन्तितवती - जम्बुककृतोत्साहाद् व्याघ्रात् कथं मुच्यताम्? परं प्रत्युत्पन्नमति: सा जम्बुकमाक्षिपन्त्यङ्गुल्या तर्जयन्त्युवाच -
रे के धूर्त त्वया दत्तं मह्यं व्याघ्रत्रयं पुरा |
विश्वास्याद्यैकमानीय कथं चासि वदाधुना ||
शीघ्रम्' इति पदस्य विलोमपदं भवति